Dowódcy!
Konkurs Zaprojektuj swój własny Legendarny Pojazd trwa w najlepsze i do zakończenia przyjmowania zgłoszeń na przyszły pojazd, który trafi do Armored Warfare, pozostało mniej niż tydzień. Otrzymaliśmy już ponad 300 propozycji i ich dokładna analiza zajmie trochę czasu. W międzyczasie chcielibyśmy wyróżnić kilka zgłoszeń, które z całą pewnością trafią do fazy głosowania — zaczynając od projektu FMBT autorstwa Spydera.
Historia:
Jest to projekt rzeczywistego pojazdu, opracowany na początku lat 90. XX wieku. Latem 1992 roku magazyn ARMOR (oficjalne czasopismo U.S. Army Armor Center w Fort Knox) ogłosił konkurs na projekt czołgu nowej generacji. Do oficjalnego terminu składania prac, 15 stycznia 1993 roku, nadesłano ponad 70 propozycji ze Stanów Zjednoczonych oraz z czterech innych krajów. Projekt majora Quinna, konstruktora z firmy Western Design (kalifornijskiego przedsiębiorstwa specjalizującego się w systemach automatycznego ładowania), został ostatecznie uznany za zwycięski.
Projekt był wspierany przez Larry’ego Bacona (uczestniczącego w opracowaniu automatu ładowania dla TTB oraz śmigłowca AH-64 Apache) oraz dr. Ashera Sharoniego (weterana izraelskich sił zbrojnych, który później współtworzył również projekt Abrams-AGDS). Biorąc pod uwagę te nazwiska, nie dziwi fakt, że koncepcja Future Main Battle Tank (FMBT) była niezwykle szczegółowa — choć znacznie wyprzedzała swoje czasy, a wiele jej elementów znalazło zastosowanie dopiero w znacznie późniejszych projektach.
Główną ideą stojącą za FMBT była przeżywalność. Czołg miał ważyć około 50 ton i posiadać trzyosobową załogę umieszczoną w opancerzonej kapsule w kadłubie. Silnik znajdował się z przodu pojazdu, zapewniając dodatkową ochronę załodze. Inne środki ochrony obejmowały system APS typu soft-kill, zaawansowany system paneli wydmuchowych oraz nowoczesny układ pancerza.
Napęd pojazdu miał stanowić układ hybrydowy, składający się z turbiny gazowej LV100 o mocy 1750–2000 KM oraz dwóch silników elektrycznych. Głównym uzbrojeniem miała być armata XM291 ATACS kal. 120 mm, zasilana przez karuzelowy automat ładowania. Uzbrojenie dodatkowe obejmowało automatyczne działo M230 kal. 30 mm, granatnik 40 mm oraz karabin maszynowy, uzupełnione przez siedem pionowych wyrzutni pocisków przeciwlotniczych. Planowano również wyposażenie czołgu w system kamer zapewniający obserwację 360 stopni, z obrazem wyświetlanym bezpośrednio na wizjerach hełmów załogi — podobnie jak we współczesnym izraelskim systemie Iron Vision.
Wizja rozgrywki autora:
Pojazd byłby bardzo szybki i trudny do wykrycia, a jednocześnie dysponowałby potężnym uzbrojeniem (armata ATACS kal. 120 mm z dużym automatem ładowania — z możliwością modernizacji do kalibru 140 mm). Zapewniałby znakomity zasięg wykrywania, lecz posiadałby stosunkowo cienki pancerz, szczególnie po bokach. Czołg odnosiłby minimalne uszkodzenia modułów, a magazyny amunicji byłyby odporne na eksplozje. Jego największą wadą — poza pancerzem — byłaby słaba depresja działa (–5 stopni). Ogólnie rzecz biorąc, pojazd byłby porównywalny do XK3 lub Object 640, oferując większą siłę ognia i mobilność, ale gorsze maskowanie niż XK3.
Chcesz poznać więcej projektów? Śledź kolejne artykuły — albo zgłoś własną propozycję.
Do zobaczenia na polu bitwy!
