Dowódcy!
Przejrzeliśmy już wszystkie 400 zgłoszeń do wydarzenia „Zaprojektuj swój własny Legendarny Pojazd” i obecnie przygotowujemy fazę głosowania, w której zdecydujecie, jaki będzie następny Pojazd Legendarny. Mając to na uwadze, postanowiliśmy opublikować jeszcze jedno bardzo wysokiej jakości zgłoszenie przed samą fazą głosowania – pojazd o nazwie 20-XX Ilmatar.
Jak zapewne możecie się domyślić po nazwie, pojazd jest ponownie fikcyjny. W przeciwieństwie jednak do wielu innych fikcyjnych zgłoszeń został zaprojektowany tak dobrze i jest tak interesujący, że nasz zespół niemal natychmiast dopuścił go do fazy głosowania. Oto co autor ma do powiedzenia na temat jego fikcyjnej historii i wizji rozgrywki.
Historia:
To fikcyjne tło ma stanowić realistyczne wyjaśnienie powstania tej jednostki niezależnie od proponowanych elementów rozgrywki. Platforma pojazdów 20-XX to modułowy system pojazdów opancerzonych opracowany przez fikcyjną skandynawską międzynarodową firmę zbrojeniową Magnusson Virtanen AB pod koniec lat 2020. i na początku lat 2030. Celem było zwiększenie lokalnej i niezależnej dostępności ciężkiej platformy pojazdów opancerzonych dla krajów regionu skandynawskiego. Platforma 20-XX była przede wszystkim projektowana jako wspólny system dla czołgu podstawowego oraz ciężkiego bojowego wozu piechoty, z dodatkowymi wariantami rozszerzającymi jej zastosowanie na pojazdy inżynieryjne oraz systemy obrony przeciwlotniczej.
Głównym elementem platformy jest bazowy kadłub oraz system mobilności obejmujący szeregowy hybrydowy napęd elektryczny oraz zaawansowany układ jezdny, umożliwiający elastyczne konfigurowanie różnych wariantów pojazdu.
Pojazdy 20-XX zostały wprowadzone do służby w Szwecji i Finlandii w połowie lat 2030. W początkowym okresie użytkowania pojawiły się drobne problemy związane z niezawodnością silnika turbinowego oraz stabilnością systemów elektronicznych. Po wprowadzeniu pierwszych modyfikacji w pojazdach produkcyjnych osiągnięto jednak wysoki poziom niezawodności. Ostatecznie pojazdy stały się popularne wśród załóg dzięki ergonomicznie zaprojektowanym przedziałom bojowym oraz dobrze zintegrowanym systemom sterowania. Na rynkach krajowych uznano je za udane konstrukcje, jednak wysoki koszt jednostkowy sprawił, że mimo prób globalnej promocji nie udało się osiągnąć sukcesu eksportowego.
Opisana tutaj konfiguracja to ciężki wariant BWP platformy 20-XX przeznaczony na rynek eksportowy, znany pod nazwą Ilmatar. Nazwany na cześć bogini powietrza oraz matki bohatera Väinämöinena z fińskiego folkloru, Ilmatar oferuje ochronę na poziomie CP oraz zaawansowaną siłę ognia umożliwiającą rozmieszczanie i wspieranie wojsk w różnorodnych środowiskach bojowych.
Wizja rozgrywki autora:
Jako ogólny pomysł wyobrażam sobie Ilmatar jako nowy pojazd ciężkiej klasy BWP/NC najwyższego poziomu, który oferowałby nieco więcej różnorodności i ciekawszą rozgrywkę niż typowa platforma z działkiem automatycznym.
Jego głównym uzbrojeniem byłoby działo CTAS kalibru 90 mm. Wyobrażam je sobie z klasycznym czasem przeładowania lub mechaniką przegrzewania podobną do działek automatycznych, co dawałoby początkowe DPM na poziomie około 20–22 tys. przed zastosowaniem retrofitu. Dzięki temu byłoby ono porównywalne z przeciętnymi obrażeniami zadawanymi przez działka automatyczne poziomu 10, z dodatkową zaletą większej penetracji wynikającej z jego statusu pojazdu najwyższej klasy.
Ponieważ pojazd byłby bardziej skoncentrowany na uzbrojeniu głównym, jego pociski kierowane mogłyby odpowiadać standardom poziomu 10, lecz bez wielokrotnego odpalania lub innych specjalnych mechanik. Możliwe byłoby także wyposażenie ich w system samonaprowadzania, aby odzwierciedlić niemal futurystyczną technologię pojazdu.
Działko automatyczne kalibru 30 mm mogłoby zostać całkowicie usunięte ze względów balansu lub ograniczone do roli współosiowej broni przeciwpiechotnej o niższej szybkostrzelności. Najważniejszym elementem – prawdziwą wizytówką pojazdu – byłaby jednak mechanika podnoszonej wieży. W kontekście rozgrywki wyobrażam ją sobie jako zdolność aktywną, zastępującą możliwość rozmieszczania piechoty lub używania przyspieszenia silnika. W trybie podstawowym pojazd mógłby mieć zakres podniesienia działa od około −8 do +20 stopni. Aktywacja systemu podnoszenia działa zwiększałaby ten zakres do pełnej wartości od −15 do +55 stopni.
Jako element równoważący aktywacja systemu podnoszenia mogłaby zmieniać prędkość maksymalną pojazdu – z około 75 km/h w normalnym trybie do około 55 km/h przy podniesionym dziale. Mogłoby to także wpływać na przyspieszenie: w trybie standardowym byłoby ono zbliżone do CP, prawdopodobnie pomiędzy poziomem pojazdów Namer i T-15, natomiast tryb podniesiony oferowałby szybsze przyspieszenie dzięki napędowi hybrydowemu, ale z ograniczoną prędkością maksymalną. Zmiana trybu działa byłaby możliwa jedynie poniżej 55 km/h i trwałaby około 2–3 sekundy, wymagając od gracza świadomej decyzji o jej wykorzystaniu.
Ochrona pojazdu byłaby hipotetycznie podobna do innych ciężkich BWP/NC, z umiarkowanie zwiększoną liczbą punktów wytrzymałości ze względu na jego najwyższy poziom, co plasowałoby go bliżej czołgów poziomu 10. Układ pancerza zapewniałby ochronę większości przedniej części kadłuba przed niemal wszystkimi zagrożeniami, z umiarkowanie dużą dolną płytą przednią stanowiącą słaby punkt – mniejszą wobec pocisków kierowanych niż wobec dział czołgowych i całkowicie odporną na działka automatyczne. System APS chroniący przed pociskami kierowanymi byłby obecny i prawdopodobnie posiadałby umiarkowanie szybki lub szybki czas przeładowania pomiędzy użyciami.
Są to jedynie ogólne sugestie i nie wchodzą w zbyt wiele szczegółów, aby zachować charakter szerokiej hipotetycznej koncepcji.
To wszystko w dzisiejszym wpisie, dowódcy. Wypatrujcie kolejnych informacji, ponieważ faza głosowania rozpocznie się w najbliższej przyszłości. Jak zawsze zapraszamy was do dyskusji na Discordzie lub w innych miejscach i do dzielenia się swoimi opiniami. A na razie:
Do zobaczenia na polu bitwy!
